News

 

 

Jest życzliwa, czyni tylko dobro i kocha ludzi. Stara się działać nowocześnie i wyzwalać w ludziach chęć zmiany swojego, często egoistycznego, życia. W imię „miłości do drugiego człowieka” potrafi przekonać do siebie wiele kobiet, aby razem z nią działały dla innych, zupełnie się tym nie afiszując. Taka jest filantropia i takie są wszystkie kobiety, które poszły za jej przykładem. Kiedyś to przede wszystkim mężczyźni byli wielkimi filantropami. Od wielu lat kobiety przejmują stery w swoje ręce. 

 

 

Olga Rok – „biblioteczna gwiazda”

30 urodziny. Ania Rok wpada na pomysł jaki chce dostać prezent. Razem z grupą przyjaciół i osobami z najbliższej rodziny wprowadza w życie „projekt Babcia”. Tak powstaje Fundusz Wieczysty imienia Olgi Rok, niezwykłej babci – bibliotekarki, z którego fundowane jest stypendium dla kobiet zatrudnionych w bibliotekach publicznych z miejsc, gdzie nie mieszka więcej niż 20 tysięcy mieszkańców. Niezależnie od wieku, wykształcenia czy stażu pracy doceniane są te kobiety, które mają poczucie odpowiedzialności za to, jak będzie wyglądać rzeczywistość i chcą ją w pewnym stopniu kreować wokół swojego miejsca pracy. 

 

Prawda o babci odkryta po latach

Ania Rok niedługo przed odejściem Babci, dowiaduje się, że jej praca i oddanie bibliotece zostały wyróżnione wieloma nagrodami i dyplomami. Jej działalność opisywały gazety. W codziennej pracy bibliotekarki brakowało Oldze Rok samorealizacji i działania dla innych. Postanowiła zupełnie za darmo, z własnej inicjatywy  organizować z dziećmi wspólne odrabianie lekcji, teatr marionetkowy, wycieczki, spotkania z pisarzami, lekcje biblioteczne. Motywację do swoich działań przedstawiła na łamach Kuriera Codziennego z 1982 roku: Właściwie nikt ode mnie nie wymaga tej pracy. Dyrekcja zna warunki, w jakich działa nasza biblioteka, ale mnie szkoda dzieci. W takim osiedlu jak to, z dala od centrum kulturalnego stolicy, nie bardzo mają co robić z czasem. Bardzo kochała najmłodszych, traktowała ich bardzo poważnie. Chciała, żeby buszowały między regałami i czuły się w bibliotece prawie jak w domu. Na przedstawienia przez nią zorganizowane przychodziły tłumy dzieci. Jak pisała prasa: „dawała dzieciom to, co dla nich najważniejsze: serdeczność i poważne traktowanie dziecięcych problemów”. Bardzo wcześnie zrozumiała, że biblioteki to znacznie więcej niż książki – to miejsca rozwoju osobistego, współtworzące kulturę danej społeczności. Jak wspomina jej wieloletnia przyjaciółka z pracy, wielu czytelników obierało taką, a nie inna drogę życiową z inspiracji Olgi Rok.

 

Życiorys pełen niespodzianek

Była Rosjanką, od dzieciństwa mieszkającą w Uzbekistanie. Tam skończyła szkołę bibliotekarską i poznała swojego przyszłego męża Stanisława – polskiego Żyda z Zamościa, z którym w 1946 roku przeprowadziła się do Polski. Przez wiele lat zajmowała się rodziną, wychowując dzieci i prowadząc dom. W tym czasie sama nauczyła się mówić po polsku. Kiedy dzieci podrosły, zgłosiła się do urzędu pracy, a ten skierował ją  w jednej z warszawskich bibliotek dla dzieci i młodzieży. Choć miała czterdzieści lat była to dla niej pierwsza praca zawodowa w nowym kraju. W 1967 r. została kierowniczką biblioteki dla dzieci i młodzieży na Służewcu Przemysłowym i przepracowała tam kolejnych 20 lat. Projekt Babcia opisała na łamach "Wysokich Obcasów" Izabela Szymańska.

 

Gwiazdy Dobroczynności – filantropia bez udziału paparazzi

Sława to wielka odpowiedzialność. Tak naprawdę to ja codziennie sobie myślę wstają, że ten, komu zostało dane więcej niż na co dzień potrzebuje, ma moralna odpowiedzialność i obowiązek, żeby umieć się tym dzielić. Dzięki zaangażowaniu Agnieszki Cegielskiej fundacją Szkoła Otwartych Serc osiągnęła rekordowy wynik z 1% podatku w 2012 roku. Martyna Wojciechowska, odbierając nagrodę Plebiscytu „Gwiazdy Dobroczynności” Akademii Rozwoju filantropii i Magazynu SHOW, powiedziała, że popularność jest najbardziej przydatna do tego, żeby się nią dzielić, żeby zjednoczyć ludzi wokół jednej idei i żeby pomagać innym. Ta popularność „przyniosła” ostatecznie 110 mln złotych na budowę „Przylądka Nadziei” – ośrodka leczenia dzieci chorych na raka. Podróżniczka użyczyła fundacji swojego wizerunku, zachęcała na antenie rozgłośni radiowych i telewizyjnych do wspomagania budowy „Przylądka”. Znajduje czas na  odwiedzanie pacjentów wrocławskiej kliniki onkologicznej. Agata Młynarska, filantropka i gwiazda działająca dla wielu organizacji od lat rozumie, że pomoc nie ma granic, tak jak ludzka wyobraźnia. Dzięki temu udaje się jej przekonywać coraz większe rzesze ludzi do włączenia się w działania charytatywne. Pomoc, którą daje innym, przede wszystkim wyświadczam samej sobie. To jest dla mnie największa przyjemność, największa frajda. Jestem szczęśliwsza i czuje się lepszym człowiekiem – przynaje. Anja Rubik rozumie doskonale, czym jest społeczne zaangażowanie osób z pierwszych stron gazet. Gdy gwiazda wspomina, że komuś pomaga, to może nas obudzić, i nagle można stwierdzić, że faktycznie trzeba się rozejrzeć i komuś pomóc. Nie zawsze musi to być pomoc finansowa, ale nawet w najdrobniejszych rzeczach. 

 

Alina „Inka” Brodzka-Wald –„ jechać na rowerze i czytać gazetę”

W ostatnim wywiadzie udzielonym Tygodnikowi Polityka powiedziała o  sobie uważam się za dziecko szczęścia. Ha, staruszkę szczęścia w tej chwili. Lubię żyć, lubię się uśmiechać. Uśmiech to jest moja pierwsza czynność poranna. Staram się nie budzić z obrzydzeniem. Kochała ludzi i samo życie. Pomagała nieustannie. Była serdecznym przyjacielem ludzi. Jej działalność filantropijna miała nietypowy charakter. Jak wspomina prof. Grażyna Borkowska Cały swój czas, wiedzę, intelektualną doskonałość, entuzjazm oddała innym. Pisała nam recenzje, opinie, rekomendacje, prośby i protesty. Angażowała się w sprawy przegrane i beznadziejne. Pracowała z olimpijczykami i doktorantami. Dokonywała pierwszej lektury naszych książek. Komplementowała i poprawiała. Poprawiała i komplementowała. Wysłuchiwała opowieści o kłopotach rodzinnych, zdrowotnych. Pomagała na różne sposoby setkom ludzi. Obie Panie razem pracowały w Instytucie Badań Literackich Polskiej Akademii Nauk. 

 

Dziecko szczęścia i tutorka kilku pokoleń

Razem z bratem i rodzicami udało jej się przetrwać okupację. Była niezwykłą szczęściarą. Jak sama mówiła, jeżeli ocaleje się od bomb, to potem wydaje się człowiekowi, że każdy dzień jest podarowany. 

Grażyna Borkowska, wieloletnia przyjaciółka, na łamach miesięcznika ZNAK trafnie stwierdziła, że żaden biogram nie odda tego, kim była – chciałoby się powiedzieć – naprawdę. Kim była dla nas – Jej kolegów, uczniów, przyjaciół. (…)Przez wiele lat żywiłam magiczne przekonanie, że jej mądrość i dobroć przezwyciężą wszystko. 

Po jej odejściu dobro w imieniu prof. Brodzkiej-Wald będzie czynione dzięki Funduszowi Wieczystemu jej imienia. Młodzi humaniści będą mieli szanse otrzymać nagrodę w Konkursie na najlepsze prace doktorskie. Do 15 marca trwa tegoroczny nabór zgłoszeń na stronie www.funduszwieczysty.pl. Wspieranie tej grupy naukowców szczególnie było ważne dla profesor Wald. Jako tutor wychowała sporo wybitnych nazwisk spośród polskich literaturoznawców. Do niedawna była jedną z dwóch żyjących założycieli olimpiady polonistycznej. 

 

Więcej o filantropkach naszych czasów:

Fundusz im. "Inki" Brodzkiej-Wald

Fundusz im. Olgi Rok

www.gwiazdydobroczynnosci.pl

 

 

 

 

 

 

 


Nowoczesna filantropia wymyka się prostym schematom. To nie tylko – jak kiedyś - przekazywanie pieniędzy na konkretne cele, lecz także m.in. bale dobroczynne, stypendia dla bibliotekarek, ochrona środowiska i pomoc on-line. Przede wszystkim jednak, to inspirowanie do działania i zabieganie o zmianę postaw życiowych w imię „miłości do drugiego człowieka”. W Walentynki warto zakochać się w filantropii, ponieważ to święto wszystkich, którzy kochają, a miłość nie ogranicza się tylko do naszej drugiej połówki.

 

 

 

Pomaga, integruje, otwiera na innych

 

Nowoczesna filantropia nie może uzależniać od pomocy. Powinna uczyć samodzielności, wspierać aktywność i zaradność obywateli. Dzięki niej ludzie organizują się wokół ważnych społecznie spraw i potrafią działać razem. Filantropia to też sposób na zmniejszenie nierówności ekonomicznych oraz motywacja do samodoskonalenia.

Czym jest regranting?        O projekcie         Pliki do pobrania

 

CZYM JEST REGRANTING?

Regranting to angielskie określenie, używane w Polsce w brzmieniu oryginalnym, gdyż nie doczekało się na razie dobrego rodzimego odpowiednika. Opisuje ono mechanizm, w ramach którego środki otrzymane w formie dotacji (grantu) przez jeden podmiot są – także w formie grantów – przekazywane innym podmiotom. Pojęcie regrantingu przywędrowało do Polski na przełomie lat osiemdziesiątych i dziewięćdziesiątych XX wieku wraz z pomocą finansową z krajów zachodniej Europy, a przede wszystkim ze Stanów Zjednoczonych. Grant ma charakter finansowego wsparcia bezzwrotnego, służącego z reguły osiąganiu celów ważnych społecznie lub gospodarczo. Jeśli na przykład samorząd chce na swoim terenie zagospodarować dzieciom i młodzieży czas wolny po lekcjach, może ogłosić konkurs, w ramach którego przyzna dotacje organizacjom pozarządowym mającym najlepsze pomysły na realizację tego zadania.

 

W ramach regrantingu samorząd sam nie organizuje konkursów i nie rozdaje dotacji, ale znajduje partnera (operatora)  – organizację pozarządową – który w jego imieniu zajmuje się przygotowaniem konkursów dotacyjnych oraz przyznawaniem i rozliczaniem dotacji. Regranting stosowany przez samorząd jest formą outsourcingu zadań publicznych, czyli zlecania ich realizacji na zewnątrz, przez podmioty spoza sektora finansów publicznych. W wypadku regrantingu możemy mówić o podwójnym outsourcingu, dotyczącym bowiem realizacji projektów wspieranych dotacjami i jednocześnie obsługi procesu przyznawania tych dotacji.

 

Umiejętne stosowanie regrantingu może stymulować kontraktowanie przez samorządy zadań publicznych organizacjom pozarządowym. Osiągnięciu celu nadrzędnego mają służyć trzy cele bezpośrednie projektu „Regranting jako sposób zwiększenia zakresu, skali i efektywności realizacji zadań publicznych przez organizacje pozarządowe w gminie i powiecie”, realizowanego w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki przez Akademię Rozwoju Filantropii w Polsce, czyli:

 

• wypracowanie i wdrożenie modelowego mechanizmu regrantingu

• wzrost wiedzy i praktycznych umiejętności w zakresie regrantingu i innych form kontraktowania zadań pożytku publicznego wśród przedstawicieli administracji samorządowej i organizacji pozarządowych uczestniczących w projekcie,

• upowszechnienie wypracowanego modelu regrantingu wśród samorządów terytorialnych, organizacji pozarządowych i instytucji rządowych.

 

W Polsce regranting jest z powodzeniem stosowany od kilku lat przez organizacje pozarządowe, na przykład w ramach Programu „Działaj Lokalnie”, finansowanego przez Polsko-Amerykańską Fundację Wolności i realizowanego przez Akademię Rozwoju Filantropii w Polsce. W sektorze publicznym jest on jednak nadal w zasadzie nieznany. Dotychczas był sporadycznie wykorzystywany przez administrację rządową w konkursach dotacyjnych, organizowanych na przykład przez Ministerstwo Spraw Zagranicznych lub w ramach tak zwanych Funduszy Norweskich i Szwajcarskich. Regranting od dwóch lat jest również stosowany w Programie Operacyjnym Fundusz Inicjatyw Obywatelskich, obsługiwanym przez Ministerstwo Pracy i Polityki Społecznej. Problemem jest to, że nawet gdy samorządy gminne i powiatowe były zainteresowane stosowaniem regrantingu, nie wdrażały tego narzędzia, tłumacząc, że nie pozwalają im na to przepisy i służby kontrolujące ich przestrzeganie. Sytuacja prawna zmieniła się dwa i pół roku temu, kiedy nowelizacją Ustawy o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie z marca 2010 roku wprowadzono możliwość zastosowania regrantingu (art. 16 ust. 7). Ustawa wskazała możliwość wykorzystania tego mechanizmu w ramach zlecania zadań publicznych organizacjom pozarządowym. Okazało się jednak, że zmiana ustawowa to za mało, żeby samorządy zaczęły stosować regranting. Jak pokazały badania zrealizowane w ramach projektu, główne przeszkody w stosowaniu regrantingu to:

 

• brak wiedzy ogólnej o tym mechanizmie, szczególnie zaś o podstawach prawnych i korzyściach wynikających z jego stosowania,

• ogólnikowość zapisów ustawowych, które nie precyzują, w jaki sposób należy stosować regranting

• brak doświadczeń w stosowaniu regrantingu przez samorządy,

• ogólna obawa przed stosowaniem nowych, innowacyjnych rozwiązań.

 

Realizowany przez ARFP projekt powinien pomóc pokonać te przeszkody, zapewniając samorządom wiedzę na temat regrantingu, przede wszystkim jednak oferując sprawdzony w praktyce, przetestowany w ramach projektu model, czyli sposób przygotowania, wdrażania i oceny regrantingu. Zostanie on ujęty w formie podręcznika stosowania regrantingu, zaopatrzonego w przykłady procedur i dokumentów oraz użyteczne wskazówki dotyczące ich stosowania.

 

Wprowadzenie regrantingu wiąże się z licznymi korzyściami. Dla samorządów to przede wszystkim:

• zmniejszenie obciążeń organizacyjnych i ludzkich związanych z przeprowadzeniem otwartych konkursów ofert, monitorowaniem i rozliczeniem wykorzystania przyznanych dotacji,

• skuteczniejsze dotarcie z ofertą konkursów do różnych organizacji i środowisk,

• lepsza jakość ofert składanych w konkursach,

• pomnożenie środków przeznaczonych na realizację zadań publicznych dzięki potencjalnemu wkładowi ze strony operatora i grantobiorców,

• efektywniejsze wykorzystanie środków przeznaczonych na zlecanie zadań publicznych,

• budowanie dobrego wizerunku.

 

 Korzyści dla organizacji pozarządowych – odbiorców grantów – są następujące:

• lepsze dostosowanie warunków konkursu do specyfiki działania lokalnych organizacji,

• prostsze procedury ubiegania się o dotacje i ich wykorzystania, a zatem łatwiejszy dostęp do dotacji,

• większe wsparcie przy składaniu ofert i rozliczaniu przyznanych dotacji oraz przy realizacji dofinansowanych projektów,

• większa pula środków przeznaczonych na dotacje.

 

Organizacje pozarządowe – operatorzy konkursów samorządowych – dzięki wprowadzeniu regrantingu zyskają:

• możliwość prowadzenia konkursów ofert samorządu wiedzę i doświadczenie w zakresie regrantingu

• możliwość pokrycia kosztów stałych prowadzonej działalności,

• prestiż, uznanie, zaufanie.

 

Korzyści dla mieszkańców danego terenu to przede wszystkim:

• więcej środków przeznaczonych na projekty realizowane w społeczności lokalnej,

• więcej dobrych projektów służących mieszkańcom,

• projekty w nowych obszarach, dotychczas nieobjętych otwartymi konkursami ofert,

• silny lokalny operator, który może przyciągać dodatkowe środki zewnętrzne.

 

Źródło: Regranting w sektorze publicznym, Biuletyn KIW nr 2/2013.

 

 

O PROJEKCIE

Nowelizacja ustawy o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie z 2010 r. umożliwiła polskim samorządom zlecanie prowadzenia konkursów dotacyjnych organizacjom pozarządowym lub innym podmiotom. Takie rozwiązanie, zwane powszechnie regrantingiem, choć bardzo dla samorządów korzystne, jest jeszcze w Polsce mało znane. Z tego powodu Akademia Rozwoju Filantropii w Polsce, wychodząc naprzeciw potrzebom samorządów i organizacji pozarządowych, rozpoczęła realizację projektu „Regranting jako sposób zwiększania zakresu, skali i efektywności realizacji zadań publicznych przez organizacje pozarządowe w gminie i powiecie”, którego celem jest upowszechnienie regrantingu wśród jednostek samorządu terytorialnego w Polsce.

Projekt realizowany jest w partnerstwie z samorządami doświadczonymi we współpracy z organizacjami pozarządowymi: Starostwem Powiatowym w Nidzicy oraz Gminą Miasto Biłgoraj, a także z partnerami regionalnymi: Nidzicką Fundacją Rozwoju „NIDA” oraz Biłgorajską Agencją Rozwoju Regionalnego S. A.

 

Czego dotyczy Projekt?

W ramach Projektu wypracowany zostanie modelowy mechanizm regrantingu, obejmujący wszystkie istotne działania związane z regrantingiem, począwszy od planowania zadań publicznych, przez przeprowadzenie konkursów, po ocenę skuteczności i efektywności ich realizacji. Po zakończeniu fazy testowania, model ten upowszechniany będzie wśród jednostek samorządu terytorialnego i organizacji pozarządowych w całej Polsce.

 

Kto bierze udział w Projekcie?

Do fazy testowania modelowego mechanizmu regrantingu zakwalifikowanych zostało 8 jednostek samorządu terytorialnego z dwóch województw:

 

I. Województwo lubelskie:

• Gmina Adamów (powiat łukowski)

• Gmina Biłgoraj

• Miasto Biłgoraj

• Powiat Janów Lubelski

 

II. Województwo warmińsko – mazurskie:

• Powiat Bartoszycki

• Miasto Ełk

• Powiat Nidzicki

• Gmina Pisz

 

Jak wyglądała faza testowania produktu?

Testowanie modelowego mechanizmu regrantingu przeprowadzone było w ww. samorządach w okresie od września 2012 r. do lutego 2014 r.

Test mechanizmu odbywał się na podstawie „Modelu regrantingu” – wstępnej wersji podręcznika, który będzie stanowił finalny produkt niniejszego projektu. W „Modelu” uwzględnione zostały następujące etapy wprowadzania mechanizmu regrantingu:

 

Operatorzy regrantingu

W każdej jst biorącej udział w  projekcie po cyklu warsztatów przygotowujących wybrani zostali operatorzy regrantingu – organizacje pozarządowe, których zadaniem było przygotowanie, przeprowadzenie, rozstrzygnięcie i dokonanie ewaluacji lokalnego konkursu grantowego na realizację zadań publicznych. Operatorami regrantingu zostali:

Woj. lubelskie:

- w gminie Adamów – Lubelski Ośrodek Samopomocy

- w gminie oraz mieście Biłgoraj – Fundacja Fundusz Lokalny Ziemi Biłgorajskiej

- w powiecie janowskim – Lokalna Grupa Działania „Leśny krąg”

 

Woj. warmińsko-mazurskie:

- w powiecie bartoszyckim – Lokalna Grupa Działania „Warmiński Zakątek”

- w Ełku – Stowarzyszenie Adelfi

- w powiecie nidzickim – Nidzicki Fundusz Lokalny

- w gminie Pisz – Stowarzyszenie Pomocy Dzieciom i Młodzieży

 

Szczegółowych informacji na temat projektu udzielają:

Dorota Stronkowska, Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.

Marzena Kacprowicz, Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.

  

PLIKI DO POBRANIA

Podręcznik regrantingu, czyli jak wdrażać regranting w samorządach gminnych i powiatowych. Modelowe rozwiązanie opracowane przez Akademię Rozwoju Filantropii w Polsce. [pobierz cz. 1 i pobierz cz. 2]

Raport Badanie dotyczące potrzeb i możliwości oraz praktycznych uwarunkowań dotyczących kontraktowania usług społecznych, w szczególności regrantingu, [pobierz]

Prezentacje:

Tomasz Schimanek, Współpraca samorządu terytorialnego z organizacjami pozarządowymi [pobierz]

Dorota Stronkowska, Potrzeby i możliwości regrantingu [pobierz]

 

 

 

Agnieszka Cegielska, Magdalena Różczka, zespół VOLVER, Martyna Wojciechowska i Jan Nowicki - to tegoroczni laureaci plebiscytu „Gwiazdy Dobroczynności”. Specjalne Wyróżnienie Kapituły - Honorową Gwiazdę Dobroczynności otrzymała Para Prezydencka RP – Pan Bronisław i Anna Komorowscy. Nagrodę Magazynu SHOW wręczono Annie Dereszowskiej. Nagrody przyznano 19 stycznia podczas IV Balu Charytatywnego Gwiazdy Dobroczynności w Hotelu Sofitel Victoria w Warszawie.

Partnerzy

Ta strona używa Cookies. Dowiedz się więcej o celu ich używania - przeczytaj naszą politykę prywatności. Można zablokować zapisywanie cookies, zmieniając ustawienia przeglądarki. Korzystając ze strony wyrażasz zgodę na używanie cookie. Zgadzam się