Niepełnosprawni, seniorzy, kobiety, osoby z niskim wykształceniem, mieszkańcy wsi to przykłady grup społecznych będących w trudnej sytuacji na rynku pracy. Chcemy by ci, którzy nie mogą znaleźć zatrudnienia, sami zaczęli organizować pracę dla siebie. Tworzyli przedsiębiorstwa, w których działalność zarobkowa połączona będzie z działalnością społeczną. Zależy nam, by te osoby zyskały źródła dochodów dzięki własnej aktywności, wspólnemu zaangażowaniu oraz wsparciu instytucji lokalnych i pomocy ekspertów.

Takie zagadnienia jak ekonomia społeczna czy gospodarka społeczna od niedawna stały się centralnym elementem dyskusji o kształcie polityki społecznej w Polsce. Historycznie pojęcie „gospodarka społeczna" ma swoje korzenie w XIX w. i wiąże się z europejskim ruchem spółdzielczym i działalnością stowarzyszeniową, a przede wszystkim z ideą spółdzielczości - wspólnoty celów i zadań członków. W krajach „starej piętnastki" Unii Europejskiej intensywny rozwój nowej fali przedsiębiorczości społecznej zaczął się w latach dziewięćdziesiątych XX wieku; do Polski fala ta dotarła w minionej dekadzie.

W ostatnich latach w Polsce daje się zauważyć rozwój podmiotów ekonomii społecznej, które realizację celów społecznych starają się połączyć ze skutecznym działaniem na rynku. Każdy z nich ma swoją specyfikę, historię, inicjatorów i liderów. Większość ukierunkowuje swoją działalność na reintegrację zawodową i społeczną ludzi zagrożonych wykluczeniem społecznym, przyczyniając się do tworzenia nowych miejsc pracy i umożliwiając osobom o niskich kwalifikacjach powrót na rynek pracy. Podmioty ekonomii społecznej stają się dla nich szansą na znalezienie zatrudnienia, a więc na wyjście ze sfery marginalizacji i wykluczenia. Gospodarka społeczna sprawdza się też jako katalizator rozwoju lokalnego. Przedsiębiorstwa społeczne przyczyniają się do inicjowania procesów rozwojowych społeczności, w których funkcjonują. Ich działalność przyczynia się do aktywizacji społecznej i gospodarczej mieszkańców. Przedsiębiorstwa społeczne działają w branżach takich, jak: usługi socjalne, ochrona zdrowia, usługi finansowe, ubezpieczenia, rolnictwo, rzemiosło i rękodzieło, turystyka, ochrona środowiska, mieszkalnictwo, usługi dla lokalnej społeczności, kultura i rozrywka, edukacja, sport. Łączy je idea działania na rzecz ludzi, a nie dążenie do maksymalizacji zysków.